Stichting Bezinning Orgaandonatie SBO
Header

Tweede Kamer debatteert plenair over actief donorregistratiesysteem (ADR)

februari 5th, 2016 | Posted by admin in Actieve donorregistratie

Donderdagochtend 11 februari 2016 om 10u35 debatteert Tweede Kamer plenair over Wetsvoorstel ADR van Pia Dijkstra.

Wat is nu volgens jou de grootste uitdaging? En wat is je grootste frustatie? Welk succescriterium wil je terugzien in de discussie?

Laat hieronder je gedachte achter zodat we deze kunnen meenemen naar de publieke tribune.

Voorstel van wet van het lid Pia Dijkstra tot wijziging van de Wet op de orgaandonatie in verband met het opnemen van een actief donorregistratiesysteem (33 506) (Eerste Termijn Kamer):

http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/plenaire_vergaderingen/details?date=11-02-2016#2015A04584

Help ons verder via Facebook.

Help ons verder via Twitter.

Help ons verder via LinkedIn.

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 You can leave a response, or trackback.

39 Responses

  • G.A. Greeven says:

    Geen denken aan dat ik orgaandonor wordt, en wel om de doodeenvoudige reden dat er op geen enkele manier bestaat waarop levende organen kunnen worden weggenomen uit een dood lichaam. Dat betekent dus dat je nog leeft als ze je organen gaan wegnemen, en mijn lichaam dus moet worden vastgebonden omdat ik anders teveel zou kunnen gaan bewegen. Ik wil niet vermoord worden op de operatietafel, en zodoende mijn familie geen afscheid kan nemen. Dat doe ik mezelf NIET aan, en dat wil ik ook absoluut mijn familie NIET aandoen. Ik ben absoluut tegen……NEE DUS!!!!!!!

  • w.f. reijnierse says:

    Het ADR systeem zal nauwelijks lijden tot meer donoren.

  • Hersendood is NIET dood, maar een concept dat verzonnen is om levende organen uit levende mensen te mogen halen. Een lichaam dat ademt (kunstmatig of natuurlijk) kan niet dood zijn. Er zijn voldoende verslagen van mensen die zogenaamd hersendood waren en toch weer tot leven kwamen.
    Lees het boek Orgaandonatie van Hans Stolp voor een andere visie. De wetenschap gaat er vanuit dat dood het einde is, maar dat is nog nooit wetenschappelijk bewezen. Pas op, de bodysnatchers zijn onder ons!

  • O ja, ten overvloede: sterven is een proces. Als de hersenen al ernstig beschadigd zijn, betekent dat nog niet dat de dood is ingetreden. De wetenschap denkt – heeft dat overigens nog nooit bewezen – dat wij onze hersenen zijn, maar we zijn veel meer dan dat.

  • Ghislaine Koolen says:

    Automatisch beschouwd worden als orgaandonor is mijns inziens vreselijk slecht: hoe is de persoon om het leven gekomen? BOOS, ANGSTIG? Wat gebeurt er met al die emoties bij het overlijden zijn die dan helemaal los van het lichaam? Daarnaast: sluimerende ziektebeelden? In mijn geval: slecht werkend spijsverteringssysteem, lever functioneert matig heb speciaal dieet, allerlei hele kleine potentieel kwaadaardig plekjes in mijn huid? Het moge u niet verbazen dat ik mij heb aangemeld als NIET potentiele donor.
    In veel gevallen zal ook de hele procedure met weinig tot geen begeleiding van de nabestaanden bij hen tot veel extra leed leiden.
    We zullen niet anders kunnen dan iedereen in onze persoonlijke omgeving aanraden zich te melden voor een verklaring geen donor te zijn. Dat vind ik aan de andere kant ook heel erg: voor jonge mensen die om fysieke redenen weinig tot geen kansen in dit leven hebben gehad, moet donatie door een gezonde persoon die daar – bij voorkeur in overleg met de naasten – voor kiest mogelijk blijven.
    Overigens zal ook vooronderzoek van niet actief aangemelde donoren heel veel extra onderzoek vergen, voorbeeld: je zult maar een stukje van mijn huid krijgen…… brrrr

  • Ghislaine Koolen says:

    Ten overvloede: ik onderschrijf ook geheel de commentaren van Coen Cornelissen. ALLE zogenaamde wijze beslissers moesten eens het boek van Arie Bos lezen: “Mijn brein denkt niet, IK wel”

  • T Hollinger says:

    Al het bovenstaande. Vervolgens hoor ik ook vaak, zelf ken ik ze helaas niet, dat mensen uit de medische wereld, die wel of niet mee hebben geholpen bij zo’n ‘donatie’ uitvoering met geen haar op hun hoofd zichzelf doneren.

  • Ineke says:

    Het is belangrijk dat mensen hun keuze vastleggen mits zij daar voor zichzelf uit zijn. Als zij over alle belanghebbende informatie beschikken om tot een doorvoelde, doordachte en vrije keuze te komen.

    Een ADR systeem met als doel meer registraties, gaat wat mij betreft veel te ver. Ik vind het een vergaande inmenging van de overheid in zaken die niet aan de overheid zijn. De transplantatiegeneeskunde heeft te maken met bestaansvragen, waarbij de belangen van ontvanger en donor in sterke mate botsen. Het zijn grote, trage vragen en beantwoording daarvan verdraagt geen inmenging van de overheid en mag nooit het gevolg zijn van een geforceerde keuze.

    Als verplichte registratie al tot meer donoren leidt, en dat is de vraag, dan zullen het vooral onbewuste donoren zijn. Een slechte zaak lijkt me, voor alle betrokkenen.

  • Marie-Christine Klompenhouwer says:

    Zolang het criterium HERSENDOOD nog aan twijfel onderhevig is, sterven een proces is, ikzelf de door mijn levenservaring opgedane informatie- die opgeslagen zit in mijn organen- nodig heb voor mijn volgende leven of voor mijn eigen stervensproces zie ik het wetsvoorstel als een aanval op zowel mijn lichamelijke integriteit als geestelijke integriteit.
    Veel (jonge) mensen die niet over het onderwerp hebben nagedacht verworden tot verplichte orgaandonor. Ze hebben geen informatie over de procedure, weten niet dat er minder tijd is om rustig afscheid te nemen, hebben niet nagedacht over sterven en hoe dat zou kunnen gaan enz. Bij een plotselinge dood worden hun organen gewoon weggenomen, wat andere nabestaanden daar ook van mogen vinden.
    Ik vind het onbestaanbaar dat de staat , via deze wet, eigenaar denkt te kunnen worden van al onze organen.
    Absoluut absurd. Respectloos, en een blijk van de verwording van de visie op het leven dat in meerdere dimensies dan alleen het materiele plaats vind. Wat een armoe.
    Als ik ziek wordt hoef ik geen orgaan van een ander. Alleen voor mijn kind en kleinkinderen wil ik donor zijn omdat onze levens en levensdoelen door het lot verbonden zijn. Verder voor niemand.
    En als iemand er voor bewust voor kiest om donor te willen zijn dan heb ik alle respect voor die keuze.
    Voor mij is het feit dat dit voorstel er is een blijk van verwording en van degradatie van de visie op het menselijk wezen tot een puur lichamelijk dat wil zeggen materieel wezen, hetgeen ik een grote vergissing vind. Ik was al geen donor en met die nieuwe wet al helemaal niet.

  • M. Stuyt says:

    Orgaantransplantatie is vivisectie dus misdadig.
    Ik ben het met vorige schrijvers eens.
    Ik peins er niet over mijn organen en weefsels te doneren en ik wil zelf ook geen weefsels/oranen.

  • Naar mijn mening levert het invoeren van het ADR systeem geen of onbewuste donoren op. Ik pleit voor meer transparantie (zuivere transparantie) over de gevolgen van het doneren terwijl een lichaam nog leeft.
    Overigens vind ik het argument dat artsen extra belast worden om in emotionele situaties, het zogenaamde slecht nieuws gesprek, ook de vraag over orgaandonatie moeten voorleggen, nietszeggend. Artsen zouden mijn inziens veel beter de verbinding moeten zoeken met patienten en hun naasten, ook bij verwacht overlijden. Als die verbinding er is, dan is het verzoek voor het doneren van organen geen belemmering en bieden zij voldoende informatie voor de naasten om een weloverwogen besluit te nemen.
    Laat onverlet dat er meer transparantie moet komen over de effecten van donatie op lichamen die nog leven, voelen en kunnen reageren. Nu ligt daarover een dikke laag mist!

  • Een orgaan doneren kan (nadruk op kan) een goede zaak zijn, wanneer de mens (lichaam, geest en ziel) hier een bewuste keuze voor heeft gemaakt. Als het lichaam voorbereid is op deze diep inwerkende ingreep en het orgaan dus ook.
    Er is nog zoveel onwetendheid over wat het inhoudt; orgaandonatie. Heel belangrijk ook vind ik de informatie voor de nabestaanden; je neemt dan afscheid van jouw geliefde (partner, vader, kind, enz) die nog LEEFT.
    Als dit een bewuste keuze is; vanuit liefde, dan geloof ik dat het ok is.
    Maar nu is het een te groot schemergebied, met heel veel onwetendheid.
    Dus ben ik zeker tegen vanzelfsprekende orgaandonatie.

  • ADR gaat tegen de Wet in dat elk mens ZONDER het te vragen over zijn eigen lichaam mag blijven beschikken (beschikt). Het zelfbeschikkingsrecht is onaantastbaar (wat trouwens ‘toevallig’ ook zo in de grondwet met art. 11 is verankerd).
    Spijtig voor Pia dat de term hersendood een misser zal blijken te zijn en ADR dus geen belang van enig belang mag krijgen.

  • M.v.G. says:

    De boeken van Ineke Koedam, Ger Lodewick en Hans Stolp onthullen mooie én gruwelijke dingen die bij het werven van donoren verzwegen worden. Het zou zo moeten zijn dat iedereen, vóór het nemen van een beslissing over orgaandonatie, die achtergehouden kennis tot zich nam.

  • Herman says:

    Automatisch donor worden zonder dit zelf te kennen hebben gegeven voelt voor mij persoonlijk niet goed. Ik zelf zou geen orgaan willen ontvangen van iemand die niet met volle verstand én gevoel zich als orgaandonor heeft aangemeld. De intentie is erg belangrijk. Zelf mocht ik bij leven anoniem een van mijn nieren doneren, wat ik zelf als een geschenk heb ervaren en ik hoop dat een medemens ook mijn intentie daarbij heeft meegekregen! Donor kun je alleen zijn uit vrije wil en vanuit medegevoel voor je medemens.

  • Eric says:

    Als er iemand vraagt om geholpen te worden dan help je gewoon. Dit is voor mij een vanzelfsprekend uitgangspunt. Maar is doneren zondermeer altijd helpen? Het ADR systeem, gaat VEEL te ver en is ONACCEPTABEL. Met het ADR wordt namelijk een wettelijke basis geschapen om zonder toestemming van de betrokkene lichaamsdelen uit te nemen en deze over te plaatsen naar een ander lichaam. Niemand heeft het recht om over een ander lichaam te beschikken, ook een arts niet. Ook al wordt dit wettelijk leuk door D66 dichtgetimmerd.

    Doneren is een eigen verantwoordelijkheid en moet daarom ieders eigen VRIJE KEUZE blijven.

    • Theo van Alphen says:

      Onvoorstelbaar dat dit door D66 is naar voren gebracht! Onvoorstelbaar,dat dit allemaal maar zou kunnen!
      Ik ben totaal tegen deze madness,, Dit zou nergens in de wereld kunnen!!! Ik zou ook nooit iemand anders
      zn lichaamsdelen willen hebben,,,,als je iets overkomt ,dan is dat HET LEVEN ! Zonder any geloof, of wat dan ook. Als dat ingrijpend is,,,,, BAD LUCK ! We gaan allemaal DOOD,, ALLEMAAL! Ik zou graag willen weten,,hoe we ons kunnen afmelden van deze waanzinnigheid! Wij blijven EIGEN baas, over ons lichaam,,PUNT !

  • Danielle says:

    “Wat is nu volgens jou de grootste uitdaging? ”
    Die zit hem in het belichten van een andere invalshoek dan de huidige populaire visie waarin orgaandonatie bijna als een plicht wordt beschouwd. En waarbij het doneren van organen wordt gezien als levensreddend voor de ontvanger. Het is vanuit (velen) gezien een moord voor de donor, een groot onrecht voor de nabestaanden. Verder gaat het wetsvoorstel totaal voorbij aan het feit dat een mens zoveel meer is dan slechts een lichaam met losse onderdelen. We weten helemaal niets van onze spirituele vermogens en er wordt af en toe een klein tipje van de sluier opgelicht door ervaringsverhalen van mensen die bijna dood zijn geweest. Het menselijk gevoel, het respect voor processen van leven EN dood, onze spirituele vermogens en samenhang in natuurwetten zijn zaken die in deze tijd opnieuw belicht moeten worden.

    En wat is je grootste frustatie? Dat een regering voor mij denkt en beslist. Waarom zijn mijn organen van de overheid tenzij ik in een officieel door overheid erkende documenten (codicil) aangeef dat ik daarover zelf wil beschikken? En dan hangt die wilsbeschikking ineens wel aan een heel dun zijden draadje.Want dan is het een kwestie van tijd en beslissingsbevoegdheid van de wetgever dat ook die officiële documenten nietig worden verklaard.

    Welk succescriterium wil je terugzien in de discussie?
    Verklaringen van artsen, verpleegkundigen, anesthesisten en mensen met ervaringen die worden toegelaten in de discussie over het feit dat sterven meer is dan het achterlaten van een zak tweedehands onderdelen voor het oplappen van een ander leven . Die kunnen aantonen aan de hand van hun ervaringen dat sterven een proces op zich is wat niet onnodig mag worden verstoord.
    Respect voor iedereen die om welke redenen dan ook hun lichaam beschouwen als iets wat niet door toedoen van anderen geschonden mag worden.
    (voor mij b.v. is orgaandonatie gelijk aan verkrachting)
    Het belichten van een minder fraai beeld van een ontvanger die levenslang aan zware medicatie moet om verstoting te voorkomen en de nadelige effecten daarvan op het totale leven van die ontvanger.

  • H.J.R.M. Vrijmoed says:

    Graag wil ik nog het volgende toevoegen:
    D’66 is verwoestend bezig. Deze partij is de belichaming van het ethisch verval in Nederland en houdt niet op dit te zijn, zoals ook nu weer blijkt uit de aktie van mw Dijkstra.

  • Victoria Schreuder says:

    Automatisch beschouwd worden als orgaandonor is mijns inziens het beste teken van altruïsme. Mocht u hier niet mee eens zijn dat geeft dat aan. Simpel. Als uw hersenen niet meer werken dan ben u niets meer dan een last voor anderen. Duizend Nederlanders wachten op dit moment op een orgaan, blijkt uit cijfers van de Transplantatiestichting. Naar schatting overlijden ieder jaar zo’n 150 mensen terwijl ze op een wachtlijst staan voor een orgaan. „Mensen vinden het lastig om over na te denken. Het gaat over je eigen einde. Dat is eng, maar stel dat je zelf in die situatie komt. Ik, zou de “geen donoren” gewoon niet helpen. Wat is ethisch dan? Geen een kans aan anderen om te leven

  • In veel van de bovenstaande reacties kan ik mij ook vinden; dat sterven een proces is. Dat er in mijn organen levensinformatie ligt besloten die ik wellicht nog “moet” gebruiken in mijn leven hierna of bij mijn stervensproces. Deze informatie is niet altijd bekend bij de mensen. Zij zijn eenzijdig geïnformeerd. Het klinkt prachtig om organen af te staan aan iemand die dit nodig heeft maar wat daarvoor nodig is en wat daar allemaal bij komt kijken… Die kant kent men meestal niet. Ik pleit ervoor dat mensen een eigen, vrije en bewuste keuze moeten kunnen maken door hen alle beschikbare informatie te geven die daarvoor nodig is. Dus de donatie niet alleen van de patiënt uit bekeken maar ook vanuit de donor gezien. Alleen dan kan men tot een wel overwogen keuze komen. En daar mag de overheid zich niet mee bemoeien. Die moet wél in alle eerlijkheid alle informatie beschikbaar hebben en geven. Als jij de pech hebt dat je kort leeft omdat je organen moet missen, dan is ook dit een lot met bijbehorend proces. Denk ik. Het leven is nu eenmaal eindig. Voor ons allemaal.

    • anna says:

      Vol afgrijzen lees ik alle commentaren. Omdat met hier spreekt van duidelijke informatie over transplantatie.
      Maar alles wat ik lees is waarom niet. En als je wel als donor geregistreerd staat dan…. oh oh. Al jaren ben ik donor omdat ik vind (en dat is duidelijk MIJN mening) dat als ik alleen nog vegeteer omdat ik hersendood ben ik niet die afschuwelijke lichamelijke aftakeling wil. Ook vind ik dat ik door op die manier in een bed te blijven liggen ik een last ben voor mijn familie en de gemeenschap. Want we klagen met elkaar wat af over de dure gezondheidszorg.
      Helaas ben ik er nu zo eentje die ook geplaatst is op de transplantatielijst. En bij mij gaat het om een lever. Dus alleen mogelijk als iemand anders doneerd. (En nee ik heb nooit gedronken)
      En ja ik begrijp als mensen zeggen als je tijd is gekomen dan is dat maar zo. Maar ik ben jong en heb nog kleine kinderen. Neem van mij aan dat die graag een mama hebben. En als dat op deze manier mogelijk is,ik er erg dankbaar voor zal zijn. Je kan pas echt zeggen dat je geen donatie van een orgaan wil als je in de schoenen staat van een patient op de donorlijst. Dat maakt niet uit dat ik iedereen die hier tegen nee zegt ook begrijp en respecteer. Maar praten erover is zo makkelijk als je niet in die situatie zit…..
      Ik schrijf dit om ook deze zijde mee te nemen in de discussie.

  • Zolang in Nederland de informatie over orgaantransplantatie zo eenzijdig is, alleen de vele mensen op de wachtlijst worden genoemd, het criterium hersendood wordt geaccepteerd als zijnde echt dood, het sterfproces niet wordt genoemd, en de negatieve aspecten van orgaanuitname voor donor en familie niet worden gemeld, lijkt het niet verantwoord om een verplichte registratie (ADR) in te voeren.

  • B.Samson. says:

    De slavernij is afgeschaft. Wij zijn geen eigendom van de staat. Een besluit tot automatisch donorschap lijkt bijna iets wat alleen in een dictatoriaal regime kan worden genomen. De vrijheid van keuze is er niet echt meer. Wie niet wil, wordt gedwongen stappen te ondernemen. Wie om wat voor reden dan ook, dat niet kan, of het gewoon vergeet, wordt in een kritieke levensfase eigendom van de staat. Schandalig als dit in Nederland zou worden aangenomen. Terug naar het oude Spaanse regime van enkele eeuwen geleden. Willen Nederlanders dit? Ongelooflijk!
    Een ander punt is, dat weinig mensen weten dat hersendood geen fysieke orgaandonor is. Een mens sterft pas op de operatietafel, als zijn organen worden verwijderd. Het hersendood criterium lijkt in die zin op het legaliseren van moord Met voorbedachten rade. En dat in een land waar vrijwillige euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden verboden is. Wanneer iemand goed op de hoogte is van alle aspecten rond orgaandonatie, kan hij/zij pas een goed overwogen besluit nemen over zijn eigen toekomst na hersendood. Niet wanneer de staat hem of haar op voorhand
    Als donor registreert.

  • Yvonne Pasanéa says:

    Het hele idee is volkomen absurd, geen weldenkend mens kan er voor zijn dat dit wetsvoorstel zelfs maar wordt voorgedragen, laat staan aangenomen !
    Ieder mens heeft het absolute alleen recht om zelfstandig ja of nee tegen/voor orgaandonatie te zijn, zonder inmenging van welke instantie dan ook.

    Er moet mij ook van het hart dat de voorlichtingscampagnes voor orgaandonatie willens en wetens verzwijgen dat de donor niet dood is, hij/zij leeft, deze valse voorlichting mag zomaar aan ons worden opgedrongen zonder dat dat strafbaar wordt gesteld.
    Waarom moet de donor onder narcose worden gebracht als hij dood zou zijn, heel simpel omdat hij leeft !

    EEN ABSOLUTE NEEN.

  • Yvonne Pasanéa says:

    Het hele idee is volkomen absurd, geen weldenkend mens kan er voor zijn dat dit wetsvoorstel zelfs maar wordt voorgedragen, laat staan aangenomen !
    Ieder mens heeft het absolute alleen recht om zelfstandig ja of nee tegen/voor orgaandonatie te zijn, zonder inmenging van welke instantie dan ook.

    Er moet mij ook van het hart dat de voorlichtingscampagnes voor orgaandonatie willens en wetens verzwijgen dat de donor niet dood is, hij/zij leeft, deze valse voorlichting mag zomaar aan ons worden opgedrongen zonder dat dat strafbaar wordt gesteld.
    Waarom moet de donor onder narcose worden gebracht als hij dood zou zijn, heel simpel omdat hij leeft !

  • Sanne says:

    Vanwege kanker ben ik ongeschikt als donor.
    Zelfs als ik zou willen dan komen mijn organen niet in aanmerking.
    Hoe kan het dan dat ik automatisch orgaandonor zou zijn?
    Er is nog steeds geen LSP of EPD en niet al mijn naasten weten dat de kanker niet weg is…
    Waar zit dan de “kwaliteitscontrole” van de donor?

  • Bor says:

    Als ik bovenstaande lees berichten lees ben ik kennelijk toch geen weldenkend mens, ik ben namelijk wel voor ADR, maar goed nieuws; alle weldenkende mensen kunnen zich hier vervolgens weer voor afmelden.
    SBO een evenwichtig wetenschappelijk en juridisch klankbord? Zeer eenzijdig beeld wat ik hier lees.

  • Natalja says:

    Ik wil mijn organen niet afstaan. Ze kunnen de organen er alleen uit halen als je hersen dood bent. Maar wat is hersendood? Er komen weer mensen terug daaruit, dus ben je niet dood. Ik wil van niemand organen, en ik geef ze ook niet.
    Dus mijn antwoordt is NEEN.

  • Het wetsvoorstel Actieve Donor Registratie getuigt van een fundamenteel gebrek aan respect voor het stervensproces van de mens/donor en vormt daardoor een ernstige en onherstelbare inbreuk op de lichamelijke integriteit van de mens/donor. Om deze juridische reden zou het niet ADR-systeem nooit wet mogen worden.
    De wetgever heeft in de Wet op de Orgaandonatie bepaald dat hersendood als juridische dood van de mens mag worden aangemerkt. Ik zie dat als een ernstige juridische fout omdat de veronderstelling dat hersendood echt ‘dood’ is berust op een veronderstelling die door geen enkel wetenschappelijk bewijs gestaafd is of kan worden.
    Het ADR-wetsvoorstel leidt ertoe dat deze juridische en morele fout ook mensen zal gaan treffen die daar niet voor gekozen hebben. Dat zou niet mogen gebeuren.

  • Yoepie says:

    Wat een eenzijdige reacties hierboven, op Bor na.
    Natuurlijk ieder zijn/haar mening. Maar graag zou ik bij alle negatieve reacties ook willen weten of zij dan ook geen orgaan willen ontvangen, zoals Natalja wel vermeld. En dan nog, als je in de situatie komt dat je een orgaan nodig hebt, kan het heel goed zijn dat je mening veranderd.

    • Mijn tip zou zijn om nog eens wat verder te kijken, over alle euforie heen, dan zijn er genoeg aanwijzingen die tot herberaad zullen leiden. Aanvankelijk was ik ook heel positief, nu een paar jaar (!) later weet ik beter om dat er aanvullende informatie blijkt te zijn (wel even zelf opdiepen ervaarde ik). Dus ‘kijk nog eens’.

  • Marie-Christine Klompenhouwer says:

    In het wetenschapskatern van de NRC van zaterdag 6-02-16 staat een stukje van wetenschapsjournalist? -weet ik niet zeker- Win Kohler over de toegenomen kans op nierziekte na een nierdonatie. Informatie die beschikbaar moet zijn voor alle mensen die nier donor willen zijn. Gebeurt dat ook?

  • Joris says:

    Tja, als iedereen die zelf geen orgaandonor is, ook niet in aanmerking kan komen voor een orgaan, dan hoeven we er ook niet meer over te discussiëren lijkt me.

  • Emmie Hulsing says:

    Het stuit mij ontzettend tegen de borst als donorschap een kwestie is van” ja, tenzij”. Het zou op zijn minst een “nee, tenzij”moeten zijn. Vanuit mijn levensovertuiging ben ik tegen het schenken of ontvangen van organen. Ik wil één en ondeelbaar doodgaan. Ik begrijp niet dat de overheid inbreuk zou mogen doen op mijn zelfbeschikkingsrecht. Hier mag niet het recht van de meerderheid tellen maar de overtuiging van het individu.Emmie Hulsing

  • AMH says:

    Verplicht Donor worden is absurd. Iedereen moet zelf aangeven of ze donor willen worden. Ik wil het in ieder geval niet. Zeker ook omdat ik iemand die maar raak leeft door teveel alcohol of teveel eten gewoon mijn organen niet waard vind. Ook CF patiënt niet om een multiple orgaan transplantatie te geven wat alleen maar uitstel is en geen genezing en heel erg veel geld kost wat ten kosten gaat van de reguliere gezondheidszorg. Bovendien moet iemand met CF zich ook niet voortplanten want dat is erfelijk en krijg je weer een zelfde probleem.
    een pasgeborene die organen nodig heeft. Laten we nu ook eens accepteren dat doodgaan ook bij het leven hoort. Ja soms is het gewoon niet anders. Wellicht dat 3 d printing in de toekomst uitkomst biedt.



Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Terugbelverzoek

  • Aanbevolen

    Abele Reitsma over orgaandonatie

    Abele Reitsma over orgaandonatie

    Family7 interviewt Abele Reitsma over orgaandonatie in het programma Uitgelicht. Een interview voorbij ja of nee, voor of tegen: “Orgaandonatie en transplantatie vind ik heel mooi en knap, maar tegelijk onnatuurlijk.

  • Onderzoek en kennisoverdracht op basis van respect

    De Stichting Bezinning Orgaandonatie (SBO) bevordert onderzoek en kennisoverdracht inzake:

    ► sociale, psychologische, ethische, medische en juridische aspecten van orgaandonatie en transplantatie,
    ► het bewustzijn gedurende het stervensproces en de behoeftes van stervenden,
    ► het hersendoodcriterium,
    ► ervaringen van mensen die een donororgaan hebben ontvangen en
    ► ervaringen van mensen die bij leven een orgaan hebben afgestaan.

    Op basis van voortschrijdende kennis en techniek wil SBO een evenwichtig wetenschappelijk en juridisch klankbord bieden voor een periodieke herijking van de medische en maatschappelijke uitgangspunten van orgaandonatie waaronder medische protocollen, keurmerken en certificeringen en met name het hersendoodcriterium.

    SBO organiseert symposia en expertseminars om kennis en bewustwording onder zowel professionals als het publiek te vergroten.

    Uitgangspunt bij dit alles is het respect voor donoren, naaststaanden en ontvangers en hun respectievelijke materiële en immateriële behoeftes.

    In plaats van werving op basis van marketingcommunicatie, kiest SBO voor een individuele, vrije, bewuste en weloverwogen keuze van burgers op basis van evenwichtige, objectieve informatie met voldoende diepgang.

  • Categorieën