Stichting Bezinning Orgaandonatie SBO
Header

Welk prijskaartje hangt aan de herziene Donorwet?

februari 16th, 2018 | Posted by Abele Reitsma in Actieve donorregistratie

Veel vragen, waarop je reactie hieronder van harte welkom is.

Voor patiënten op een wachtlijst voor een donororgaan lijkt de wetswijziging een dappere, rigoreuze maatregel. Ogenschijnlijk een geslaagd initiatief dat goed is voor de populariteit van de initiatiefneemster, Pia Dijkstra, in haar achterban.
Het is nu aan de Minister om de wetswijziging in te voeren en deze ook tot een succes te maken voor patiënten, artsen en vooral niet te vergeten toekomstige donoren en hun aanstaande nabestaanden.
Wat moet de minister doen of laten om ook dit te laten slagen? Wat is het belangrijkste succescriterium? Wat is de grootste uitdaging?

Achterban of doelgroep?
De achterban van Pia Dijkstra mag dan wel blij zijn, maar moet het succes voor de wachtlijsten dus nog afwachten. Belangrijk hiervoor is de vraag of de wetswijziging zonder meer effectief is voor de doelgroep: twijfelaars en anderen die nog geen keuze hebben geregistreerd in het donorregister. De explosie aan nee-registraties wijst er op dat de wet weerstand oproept, ook onder “ja”-denkers en aanvankelijke “ja”-zeggers.
Biedt de wetswijziging alles dat de doelgroep nodig heeft?
Biedt de wet intussen geen valse hoop aan patiënten op een wachtlijst? Biedt de overheid nu het beste dat een overheid te bieden heeft aan mensen met orgaanfalen?

Bewustzijn en verantwoordelijkheid
De huidige polarisatie is wellicht tijdelijk goed voor het bewustzijn. De media stromen er van over. Maar blijft dat ook zo? Verhoogt het wetsvoorstel, tijdelijk of blijvend, het verantwoordelijkheidsgevoel in de samenleving?
Een rigoreuze wet kan de indruk wekken dat de overheid het onderwerp uitputtend regelt, alsof de overheid geen leemte laat aan de samenleving. Blijven burgers dan wel alert of leidt zo’n wet juist tot een passieve samenleving?
Heeft de nieuwe wet inderdaad geen blinde vlekken?

Gemakzucht
Actieve donorregistratie heeft tot doel een einde te maken aan vermeende gemakzucht en onverschilligheid van mensen die hun keuze nog niet hebben vastgelegd in het donorregister.
Maar is het inderdaad vooral – of alleen – gemakzucht en onverschilligheid?
Waarom heeft de meerderheid nog niet zelf de eigen keuze geregistreerd?
Wat heb je nodig en wat is de beste prikkel om een keuze vast te leggen?

Openingszin
De wetswijziging is bedoeld om nabestaanden en artsen te ontlasten. Als iedereen een duidelijk “ja” of “nee” heeft vastgelegd, hebben artsen en aanstaande nabestaanden minder moeilijke gesprekken.
Bij een duidelijk “ja” gaan bijna alle nabestaanden akkoord met orgaandonatie.
Als geen “ja” of “nee” bekend is, weigert tweederde van de nabestaanden (als artsen niet hebben geïnvesteerd in hun gespreksvaardigheden).
Als de Staat straks van rechtswege “geen bezwaar” heeft ingevuld voor je geliefde, hoe reageer je dan?
Welke openingszin kan een arts het beste gebruiken voor de wettelijk verplichte donatievraag op de Intensive Care in het ziekenhuis?
Wat heb je dan nodig, als aanstaande nabestaande?

Vertrouwen
Geven de overheid, de gezondheidszorg en digitale registers aanleiding tot gezond wantrouwen?
Hoe kunnen overheid, gezondheidszorg en burgers hier het beste mee om gaan?

Burgerinitiatief
Welk burgerinitiatief zou patiënten èn twijfelaars nu het meest helpen?
Wat vind je van het voorstel om het donorformulier af te schaffen?
https://www.rd.nl/opinie/schaf-donorformulier-af-1.1466875
Wat vind je van het voorstel voor verplichte certificering van de wettelijke donatievraag?
http://orgaandonorjaofnee.nl/haal-orgaandonatie-morele-sfeer/
Als een linkje niet werkt, laat dit dan even weten.

Bij elkaar veel te veel vragen, waarop je reactie hieronder van harte welkom is.

Bij voorbaat dank!

Abele Reitsma

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 You can leave a response, or trackback.

9 Responses



Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Aanbevolen

    Abele Reitsma over orgaandonatie

    Abele Reitsma over orgaandonatie

    Family7 interviewt Abele Reitsma over orgaandonatie in het programma Uitgelicht. Een interview voorbij ja of nee, voor of tegen: “Orgaandonatie en transplantatie vind ik heel mooi en knap, maar tegelijk onnatuurlijk.

  • Terugbelverzoek

  • Onderzoek en kennisoverdracht op basis van respect

    De Stichting Bezinning Orgaandonatie (SBO) bevordert onderzoek en kennisoverdracht inzake:

    ► sociale, psychologische, ethische, medische en juridische aspecten van orgaandonatie en transplantatie,
    ► het bewustzijn gedurende het stervensproces en de behoeftes van stervenden,
    ► het hersendoodcriterium,
    ► ervaringen van mensen die een donororgaan hebben ontvangen en
    ► ervaringen van mensen die bij leven een orgaan hebben afgestaan.

    Op basis van voortschrijdende kennis en techniek wil SBO een evenwichtig wetenschappelijk en juridisch klankbord bieden voor een periodieke herijking van de medische en maatschappelijke uitgangspunten van orgaandonatie waaronder medische protocollen, keurmerken en certificeringen en met name het hersendoodcriterium.

    SBO organiseert symposia en expertseminars om kennis en bewustwording onder zowel professionals als het publiek te vergroten.

    Uitgangspunt bij dit alles is het respect voor donoren, naaststaanden en ontvangers en hun respectievelijke materiële en immateriële behoeftes.

    In plaats van werving op basis van marketingcommunicatie, kiest SBO voor een individuele, vrije, bewuste en weloverwogen keuze van burgers op basis van evenwichtige, objectieve informatie met voldoende diepgang.

  • Categorieën