Stichting Bezinning Orgaandonatie SBO
Header

De geboorte van een vlinder

december 6th, 2013 | Posted by admin in Stervensproces

De donorvoorlichting door de Nederlandse Transplantatie Stichting is gericht op de werving van orgaandonoren ten behoeve van de orgaanontvanger. Daarbij is er nauwelijks tot géén aandacht voor de donor en in het bijzonder voor zijn stervensproces. Voor wie zich wil verdiepen in het stervensproces van de donor, volgt hier het verhaal over de geboorte van een vlinder.

© Ineke Koedam, 4 december 2013

Het verhaal ‘over de geboorte van een vlinder’ staat in het boekje: ‘Kun je een rups leren vliegen?’ Het is een management boekje en gaat over transformationeel leiderschap. Ik kreeg het 10 jaar geleden toegestuurd van een verre vriend ter gelegenheid van de oprichting van mijn praktijk voor stervenden en hun naasten. Toen al stond op mijn gloednieuwe website dat sterven wat mij betreft een geboorte is; een geboorte in de geestelijke wereld en bovendien de ultieme vorm van transformatie. Het verhaal van de geboorte van een vlinder  illustreert het proces van transformatie wonderschoon. Daarnaast laat het pijnlijk duidelijk zien hoe ingrijpen in dat proces, van buitenaf, de transformatie gewelddadig verstoort en daarmee vergaande consequenties heeft voor wie het betreft. En het ergst van al, we zijn onwetend. Maar lees eerst dit prachtige verhaal:

Over de geboorte van een vlinder

Een man zit op een zonnige middag rustig te genieten in zijn tuin. Zijn oog valt op een cocon waar net wat beweging in komt. Er verschijnt een kleine opening in de cocon en een vlinder probeert met veel moeite zijn weg naar buiten te vinden door dat hele kleine gaatje heen. Tot verwondering van de man is de geboorte van de vlinder een niet zo gemakkelijk proces. De vlinder is anderhalf uur bezig om te proberen uit de nauwe opening naar buiten te komen. Hij raakt daardoor vrijwel uitgeput, want hij doet plotseling helemaal niets meer. De man heeft mededogen met de arme vlinder en loopt zijn keuken in, op zoek naar een schaar. Als hij terugkomt met de schaar, zit de vlinder nog altijd in de cocon, wachtend op wat nieuwe energie. De man knipt voorzichtig de rest van de cocon weg en nu kan de vlinder zich moeiteloos bevrijden. Met een schok stelt de man echter vast dat de vlinder een gezwollen lijf en verschrompelde vleugels heeft. Ontzet, ziet hij hoe de kreupele vlinder over de grond strompelt en vergeefs wacht hij op het spreiden van de vleugels. Wat blijkt? In zijn medelijden heeft de man niet beseft dat het nauwe gaatje de wijsheid van de natuur voorstelt. De vlinder wordt namelijk gedwongen zich door een klein gaatje te wurmen, omdat daardoor de levenssappen vanuit het lijf in de vleugels worden geperst. Het moeilijke geboorteproces is precies wat nodig was voor de vlinder. [uit: Kun je een rups leren vliegen? Jan Bommerez en Kees van Zijtveld]

Een ingenieus en complex gebeuren

Velen van ons zijn als de man die denkt vol mededogen te zijn, een schaar haalt in zijn keuken, naar buiten gaat en ingrijpt in het proces van de vlinder. Wij zijn onwetend. Onwetendheid maakt dat we ingrijpen in het proces van sterven, terwijl dat zo wezenlijk en zo kostbaar is. En bovendien net als geboren worden een autonoom proces is. Een proces waaraan we ons eigenlijk alleen maar kunnen overgeven. Iets wat voor velen voor ons, en ik ben daar geen uitzondering op, in deze tijd van eigen regie en zelfbeschikking heus niet gemakkelijk is. Ik was bij vele sterfbedden. En toch, ik zou mezelf geen deskundige willen noemen. Sterven is een ingenieus en complex gebeuren. Er is meer wat ik niet dan wat ik wel weet.

Grote schoonheid en glorie

Maar wát ik van stervenden leerde en wát ik waarnam en ervoer aan het bed van de stervende, is dat als we het proces van sterven kunnen (respect)eren zoals zich dat voltrekt, er iets van grote schoonheid en glorie te ontdekken valt. We zouden misschien wel willen dat iemand ons zou bevrijden van onze beperkingen en uitdagingen  en we zouden misschien ook anderen wel willen bevrijden van hun beperkingen en uitdagingen.  Maar, raad eens wat?

Ineke Koedam is auteur van In het licht van sterven, ervaringen op de grens van leven en dood. www.weerschijn.nl

 

 

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 You can leave a response, or trackback.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Aanbevolen

    Abele Reitsma over orgaandonatie

    Abele Reitsma over orgaandonatie

    Family7 interviewt Abele Reitsma over orgaandonatie in het programma Uitgelicht. Een interview voorbij ja of nee, voor of tegen: “Orgaandonatie en transplantatie vind ik heel mooi en knap, maar tegelijk onnatuurlijk.

  • Terugbelverzoek

  • Onderzoek en kennisoverdracht op basis van respect

    De Stichting Bezinning Orgaandonatie (SBO) bevordert onderzoek en kennisoverdracht inzake:

    ► sociale, psychologische, ethische, medische en juridische aspecten van orgaandonatie en transplantatie,
    ► het bewustzijn gedurende het stervensproces en de behoeftes van stervenden,
    ► het hersendoodcriterium,
    ► ervaringen van mensen die een donororgaan hebben ontvangen en
    ► ervaringen van mensen die bij leven een orgaan hebben afgestaan.

    Op basis van voortschrijdende kennis en techniek wil SBO een evenwichtig wetenschappelijk en juridisch klankbord bieden voor een periodieke herijking van de medische en maatschappelijke uitgangspunten van orgaandonatie waaronder medische protocollen, keurmerken en certificeringen en met name het hersendoodcriterium.

    SBO organiseert symposia en expertseminars om kennis en bewustwording onder zowel professionals als het publiek te vergroten.

    Uitgangspunt bij dit alles is het respect voor donoren, naaststaanden en ontvangers en hun respectievelijke materiële en immateriële behoeftes.

    In plaats van werving op basis van marketingcommunicatie, kiest SBO voor een individuele, vrije, bewuste en weloverwogen keuze van burgers op basis van evenwichtige, objectieve informatie met voldoende diepgang.

  • Categorieën